Zo eindelijk is het zover, we hebben zondagavond (14 okt) ingechecked via internet en hebben de boardingpassen op onze mobiels staan. Alleen nog morgen aan de bagagebalie de koffers afgeven (Bagage Dropp Off counter) Row 1A

15 oktober 

Deze reis hebben we al lang van te voren voorbereid.

Eind augustus 2017 de mogelijkheden van Homelink.org  in Nieuw-Zeeland bekeken en via die site contact gemaakt met een familie in Rotorua. Deze waren zeer positief en wij hebben samen een contract opgesteld. Uiteindelijk een besluit genomen dat zij in juli t/m augustus 2018 in ons huis verblijven en onze auto ter beschikking hebben en terwijl wij tezelfdertijd met de camper rondtrekken. En wij gaan 15 oktober naar Nieuw-Zeeland en komen in hun huis en trekken zij met hun camper rond. Het voordeel van zo'n overeenkomst is dat je weinig kosten hebt, alleen de vlucht, en eten moet je overal.

Fantastisch weer, 22 graden in Lochem, fijne dag om te reizen. De buurvrouw heeft ons om half 2 naar het station gebracht.
Nu in het boemeltje naar Hengelo. Er zitten veel jongelui in de trein. Zeker op weg naar school of huis. Ze luisteren muziek of lezen een boek of even een tukkie doen. Hij gaat remmen en een van onze koffers glijdt van het balkon af naar een lager gedeelte in de trein, een jongen is er rap bij en vraagt of dit mijn koffer is. We stappen over in Hengelo in de intercity die in Amersfoort problemen geeft. Hij gaat niet verder dan Hilversum. Kapotte trein. Overstappen in de sprinter die ons ook naar Schiphol brengt.
Op Schiphol de bagage afgegeven en we vliegen in 40 minuten naar Frankfurt. Tijdens de vlucht een vegetarisch broodje en een biertje genuttigd.
Op Frankfurt airport werden we omgeroepen, we moesten ons melden bij de balie van Thai-Airways. De vraag was of we wel een retourticket hadden vanuit Nieuw-Zeeland .
Alle gegevens van de volgende vluchten had ik in de koffer gedaan, die dus in het ruim van het vliegtuig is, dus niets op papier wat ik kon tonen. Mijn mobiel bracht uitkomst, gezocht en gevonden.
We mochten verder. Nadat het vliegtuig rustig in de lucht hing kregen we wat te drinken. Een lekkere whisky met een klontje ijs. Heerlijk. Daarna een warme maaltijd. Kip met rijst, lekker toetje chocolademousse met een toefje slagroom, een broodje met daarbij roomboter en een stukje camembert en een flesje water. De vlucht duurde 11 uur, via Praag, tussen Kiev en Moskou door richting Kaboel. New-Dehli lieten we rechts liggen, langs het Hymalaya-gebergte, een stukje over de Golf van Bengalen naar Bangkok, waar we 12,15 uur plaatselijke tijd zijn geland op Airport Suvarnabhumi.

Het is dinsdag 16 oktober.
Lekker even de benen strekken. Om de volgende vlucht te nemen moeten we weer door de douane, dat betekent schoenen uit, laptop eruit, zakken geheel leeg. Je moet op een plateau staan met de voeten ongeveer 50 cm uit elkaar. Handen omhoog. 3 seconden stil staan en dan gaat er vertikaal een scan om je heen. Zeer modern hier.
We lopen wat rond en verbazen ons over de enorme gebogen constructie.
De 6 uur wachttijd zit er al gauw op en stappen in voor de 3e vlucht, ook een 11.uur zit. Boven Brisbane hebben we nog even om 6 uur (australische tijd) gezwaaid naar Ester, Ray en de kids.

17 oktober

Het is ons opgevallen dat we zodra we boven zee vliegen het vliegtuig meer last heeft van luchtzakken en schudden dan boven land.

Ina en Hank stonden ons rond 12.00 uur op te wachten op Auckland Airport.
Na een rit van 3 uur waren we aangekomen op de plaats van bestemming n.l. Rotorua.

Even zwaaien boven Brisbane. 

Lente in Rotorua op 17 oktober 

Lake Tarawera, in de buurt van Rotorua 

18 oktober 

Vanmorgen even gereden in de camper.
Hank heeft het een en ander uitgelegd hoe het werkt. De camper is ongeveer dezelfde lengte als de onze, maar is wat hoger. Dus opletten geblazen met laaghangende takken onderweg.
De familie waar we in huis zijn gaan zondag met de camper weg en komen volgende week weer terug. Kunnen wij dan de camper inpakken en op pad gaan.
Vandaag na de instructie van de camper zijn we op pad gegaan naar Tauranga aan zee. Een mooie rit, het landschap is heuvelachtig en mooi met verschillende meren.
We hadden stoeltjes mee en hebben lekker buiten geluncht. Daarna een prachtige wandeling gemaakt rondom Mount Maunganui. Een wandeling van ongeveer een uur. Als afsluiter een lekker ijsje.

Vrijdag 19 oktober

een rustige dag. Even onderzocht wat de beste travel Sim kaart (voor de mobiel) is voor de tocht die we over anderhalve week gaan maken met de camper. Hier in het huis hebben we WiFi, dus nog niet nodig.
Daarna even een wandeling in Rotorua. We komen aan bij het park aan het meer. Een brocante-markt is hier gaande. We hebben trek en nemen een patatje en wat fris erbij. Op een stoeltje zitten en potverdorie schijt er een meeuw op mijn arm. Niet leuk. Mensen voeren die vogels en er ontstaat een dichte zwerm vogels boven je. We gaan verplaatsen en nemen een bankje aan het water. Op het water peddelen 2 lange boten en het ziet eruit als een wedstrijd, het zou een Maori traditie kunnen zijn naar het geluid te horen. We slenteren wat langs het water, een heli komt over het water gescheerd en land op een platform in het water.
Er stappen wat mensen uit, een rondvlucht denken we beiden.
De promenade eindigd en we lopen door een bos met kleine strandjes.
We kijken aan de overkant van de weg waar een open loods staat met tralies waarin een prachtige boot ligt. Ernaast staat een schilt waar het een en ander op geschreven is.

Het slapen gaat al wel wat beter, maar toch wordt ik 's nachts rond 3 uur wakker en lig me een uurtje te vervelen, toch val ik weer in slaap. De yet-lag is bijna over.

Zaterdagavond 20 oktober

nemen Ine en Hank ons uit eten en gaan in de buurt eerst met de kabelbaan naar boven waar we voor zonsondergang een prachtig uitzicht hebben over Rotorua en het Rotorua meer. Bovendien kun je boven met een slee op wieltjes van de berg scheuren of met een stoeltje opgetrokken met een kabel en laten je zo vallen net een schommel maar dan 100x zo groot. Wij doen daar niet aan mee, dat heeft te maken met onze leeftijd.
We krijgen een tafel bij het raam, ook weer een prachtig uitzicht. Een lopend buffet waar je de meest uiteenlopende gerechten kunt opscheppen. Ik denk dat het buffet wel een lengte heeft van 25 meter. Kun je je voorstellen? In een woord: Geweldig! Het was een fantastische avond. Dankjewel Ine en Hank.

Zondagmorgen 21 oktober

wat uitgeslapen en niet wakker geweest. Hank is bezig met de camper inpakken. Rond een uur vertrekken ze. We hebben het rijk alleen.
Rotorua heeft ook zwavelbronnen, waar we een bezoekje aan brengen. Het stinkt er naar rotte eieren. Met de voeten in een heet zwavelbad, wel aangenaam na een tijdje. Ja, prachtig park! Na een uurtje besluiten we om nog even naar de supermarkt te gaan en daarna weer naar huis. Het linksrijden is weer gewend.

maandag 22 oktober

vandaag naar Wai-O-Tapu ( Thermal Wonderland) geweest. Zo'n 35 km ten zuiden van Rotorua.

stinken, niet normaal. eerst een mudpool bezocht, waar de hete modder uit de grond bubbelt en soms omhoog spuit.

iets verderop een park met vele zwavelbronnen met heet kokend water, borrelend met een zware zwaveldamp erboven.

ook diepe kloven in de rotsen waar geluid uit komt van een draaiende wasmaschine. een soort van inktpot waar donkere modder naar boven blubbert. ook de verschillende mineralen en oxides die de prachtigste kleuren geven.

al met al een indrukwekkend natuurverschijnsel.

Een gifgroen meer (devil's bath) je zou denken dat ze daar een kleurstof in hadden gegooid. heel bizar.

we hebben er ongeveer anderhalf uur rondgelopen.

even in het restaurant wat gedronken en via een andere weg naar huis gereden.

dinsdag wat gerommeld, gelezen , even wat route kaarten gehaald bij aamaps . 

woensdag 24 oktober , naar zee bij Whakatane (Bay of Plenty) lekker op het strand gewandeld bij Ohope.

een boomstam gebruikt om te lunchen. prachtig gebied om te verblijven .

op het Kohi point wat foto's genomen.

Donderdag 25 oktober, 

Bezoek aan de Government Garden. Mooie tuinen met bloeiende tulpen (hier voorjaar) .We willen het museum bezoeken maar is gesloten vanwege een eerdere aardbeving . Wordt weer hersteld en zal 2020 klaar zijn. Ook hier zwavellucht,  blijkt ook een bron in de buurt met heet water.

Zondag 28 oktober de camper ingepakt. De OmaOpaTruck genaamd.

Om 11.30 uur rijden we.  1e stop bij Five Mile Bay ,een recreatie gebied aan het meer, voorbij Taupo. Daarna komt mount Ruapehu vanaf de Dessert Road ( de SH1) in zicht. Een met sneeuw bedekte berg. Schitterend gezicht. 

Wij hebben een overnachting bij Waiouru, bj het National Army Museum. Staan we gratis. We moesten op aanwijzing van controleur anders gaan staan. Prima, geen punt. Vanaf hier ook een prachtig gezicht op de besneeuwde toppen. We slapen lekker in de camper, een dwarsligger. Betekent dat je over elkaar heenmoet kruipen als je naar het toilet wilt. 

Maandag 29 oktober

Na het ontbijt om goed 10 uur weer op weg. We rijden toch maar de grote weg wat ook goed opschiet, wat niet onze intentie was, maar rijdt llekker.ook weer prachtig landschap met van die typische Nieuw-Zeelandse heuvels. Veel schapen en koeien , allemaal voor de slacht. 

We komen aan In Waikanae, een camperplek aan zee, ook vrij.

Lekker gewandeld aan zee. Ook nog gevist vanaf het strand .

Rond vijfen lekker een cracker met een kaasje en een wijntje of biertje . Op onze reizen een beetje een gewoonte geworden. 

Dinsdag 30 oktober
Regen en wind. We komen erachter dat we op deze plek maar 1 nacht mogen staan dus verkassen we een eind verderop.
Mana, Porirua ook een vrije camperplaats aan een baai met prachtige view. Even hengeltje uitgooien maar door de regen stop ik en we gaan lekker in de camper zitten.
Rond 15.15 uur voelen we dat de camper heem en weer wordt geschud. Ik schrijf dit op op mijn papiertje die voor mij ligt. Was het een beving of kwam het door een windstoot?
We schenken er geen aandacht aan.
We gaan een potje kaarten.
's Avonds krijg ik een appje of ik de schok ook gevoeld heb. Op dat moment wisten we dat het toch om een aardbeving ging.
Die avond gingen we anders slapen. Stel dit, stel dat.......
Woensdag 31 oktober
Op weg naar Wellington, een vrije camperplaats aan de haven. Eerst even uitzoeken waar een super was. Op 800 meter, even op en neer gewandeld.
Daarna langs het water naar het centrum toch nog 8 km.
De guinness smaakte geweldig in de Irish-pub. Ook een tweede genomen.
Nemen we de bus terug of toch wandelen? We besluiten toch te gaan wandelen.
Een heerlijk gevoel wanneer je dit volbracht hebt.
De wind wakkert en het kunstwerk wat naast ons in het gras geplaatst is,( een enorme antenne, die alle kanten op kan bewegen) ligt overdreven bijna plat, zo waait het.
Ook de regen klettert tegen de camper.
Vinden we niet erg.

Donderdag 1 november
Vandaag met de ferry. We zijn vroeg en staan als eerste in rij 3, deze is voor de campers.
We hadden via de mail al een berichtje ontvangen dat de afvaart later was Ivm met de harde wind. Wat een ervaring!
Metershoge golven toen we de open zee opgingen. Het water spuitte huizenhoog tegen de ramen waar we voor zaten Menigeen kotste in de uitgereikte zakken. Ik wist dat ik er tegenkon, maar wanneer was ik aan de beurt.
We ontmoetten een jong stel uit Middelburg met een kind van 3 jaar, die een reis om de wereld maken. Ze kwamen bij ons zitten.
Ze vertrokken vanwege de zeeziekte toen we op volle zee voeren. Hij zweette en kotste een paar zakken vol. Een personeelslid nam hem mee om hem elders te laten zitten, waar hij minder last had. Toch sneu!
Gelukkig bleef het mij gespaard, maar zo'n zee had ik ook nog niet meegemaakt.
We kwamen 2 uur later dan gepland in Picton aan op het Zuidereiland.

.

Donderdagavond aankomst in Picton met de ferry. 

Om 6 uur 's Avonds komen we op een campervanpark. Lekker warme douches en we kunnen aan de stroom om de kachel aan te doen. Het is toch nog frisjes. We maken een eenvoudige maaltijd klaar met een lekker drankje. Na de afwas kruipen we er in.

Vrijdag 2 november 

Met de man naast ons een praatje gemaakt over zijn Mercedes Sprinter. Mooi ding, zeg ik hem. Hij vertelt er zeer uitgebreid over.

Later komt hij met een uitgebreid camperboek van Nieuw Zeeland. Uitgave 2017. Ik bedank hem hartelijk en wens hem een prettige vakantie . Nadat we de wc en spoelwater geloosd hebben en fris water getankt hebben informeer ik nog even bij de receptie waar je gas bij kunt vullen. Een aardige mevrouw legde uit dat dat bij het volgende pompstation kon, een paar honderd meter verderop.

We gaan via Ngakuta Bay naar Moetapubay.  Prachtige gezichten en uitzichten.  We komen in het mooie Okiwi Bay aan. Heerlijk langs het strand gewandeld. 

Rijdend door de heuvels valt op dat de brem in volle bloei staat . Een en al geel, prachtig gezicht. Wat minder is is de regen . In Nelson gaan we eerst boodschappen doen voordat we op een camperplek gaan staan .

Zaterdag 3 november 

We zijn op weg naar Puponga bijna het uiterste noorden. Onderweg moeten we een berg over met haarspeldbochten , bovenop een aardig winkeltje waar ze veel met wol doen. We bestellen 2 capacino. 

We komen rond 3 uur aan op de camperplek. We staan er alleen. Naast ons stroomt een riviertje vanuit de heuvels de zee in. Het lijkt het grote waddengebied wel ,het is eb en de verschillende vogels komen hier foerageren. Naarmate de tijd vordert komen er ook meer campers binnen. 

Zondag 4 november 

Wakker worden met de zon die uit zee komt. Prachtig. 

Lekker ontbijtje met gekookt eitje,  het is immers zondag! Wat een genot om zo de zondagmorgen te beginnen met zo'n prachtig decor. 

We trekken weer verder maar al gauw komen er wolken en het begint te regenen. Niet een beetje maar de godganse dag. Dus we gaan een eind rijden,  geen bezoekjes links of rechts. Uiteindelijk komen we aan de westkust bij Westport . Iets boven Westport is een vrije camperplaatsen en daar maken we gebruik van. Geen wind wel regen, maar dat zijn we inmiddels wel gewend. Lekker rustig geslapen zonder wind. 

Maandag 5 november 

We doen eerst wat boodschapjes in Westport voordat we naar Cape Foulwind gaan. Daar beginnen we aan een fikse wandeling in een mooi park aan zee. Op naar de zeehonden kolonie. Na ongeveer 3 km komen we bij de kolonie aan. Op een platform boven de kolonie kijk je uit op de zeehonden die in verschillende standjes op of naast rotsen liggen te zonnebaden. Je moet goed kijken,  want ze hebben dezelfde kleur als de rotsen. Na wat foto's gaan we aan de terugweg beginnen. Het pad is heuvelachtig. 

Na deze bijzonderheid is het al na 3en dus op zoek naar een plek die vinden we iets voorbij de Pancake rocks . We staan alleen maar er komen later toch meerdere campers bijstaan. 

Wat een heftige zee hier. Wat een platte stenen kom je hier tegen op het strand. We zagen elders dat ze van die platte stenen vloermatten maken. 

Een kiwi komt ons tegemoet lopen en verwacht iets eetbaars van ons te krijgen. 

's Avonds een prachtige zonsondergang in zee. Toch weer een cadeautje .

Dinsdag 6 november 

 Vanmorgen bezoek aan de Pancake Rocks (Paparoa National Park).Spectaculair hoe de golven hier tekeer gaan. Het gebulder van zoveel tonnen water wat tegen de rotsen bonkt en dan het opspattende water wat tientallen meters de lucht ingaan .Wat een bijzondere bijkomstigheid is dat er door medewerking van de zon een prachtige regenboog ontstaat. 

De Pancake Rocks .

Weer op weg krijgen we 15 km na Hokitika de schrik van ons leven.Een klapband. Nadat ik de camper in een bocht nog half op de weg staande kreeg moesten we eerst even bijkomen. Kijkende naar de schade bleek de cover van een van de dubbele banden achter finaal kapot te zijn. Een geel hesje aangetrokken en iemand staande gehouden die ons gelukkig wou helpen. Ik had n.l.geen netwerk hier. Ik kon niemand bellen. Even later kwam ook nog een politieman helpen. De reserveband lag er snel op. De politieman begeleide ons naar een garage 15 km terug. Bij de garage hadden ze mijn maat niet maar konden die morgen hebben. De kapotte band achtergelaten. Wij nu naar een camping in de buurt. We konden hier ook mooi even de was doen. De zon scheen dus de stoeltjes naar buiten. "Hoor ik hier nederlands praten"  zei een meisje. Nou ja, dat werd dus een leuk gesprek.

Woensdag 7 november 

Vroeg op douchen en nog wat was in de droger. Rond 10 uur reden we van de camping. Eerst even naar de haven en de pier. Het was geweldig weer,  de zon scheen volop. Nog gevist op de pier en wat rondgewandeld. 

Om 11 uur naar de garage. De band hadden ze al klaar staan. Nu nog even wisselen en we konden weer rijden nadat ik betaald had.

We kwamen weer langs de plaats waar het gebeurde. Wat later begon de blauwe lucht te veranderen in een grijze donkere wolkenmassa. Het begon te regenen en het hield niet meer op. We kwamen in Haast aan. Eerst maar even tanken. Dit is wel een uithoek, waar ze op een bord hebben meegedeeld dat het nog 80 km voordat je weer kunt tanken. Wat dacht je van de hoge prijs die ze hier kunnen vragen. Het lag 60 dollarcent hoger dan de goedkoopste waar we getankt hadden. Je moet wel. Het bleef maar regenen, hier ook een camperplaats met stroom zodat we weer de kachel aan konden doen. Het heeft niet opgehouden met regenen de hele nacht door.

Donderdag 8 November 

Afgelopen nacht heeft het geplenst. Geslapen op een betaalde kampeerplaats met stroom in Haast. Konden we in ieder geval de verwarming aan doen. Op de Haast Pass Hwy. Komen we rivierbeekjes tegen die uitgegroeid zijn tot enorme bulderende watermassa's die naar beneden denderen. Van rotsen naast de weg watervallen die op de weg kletteren. Het was een spannende rit. We verblijven de nacht op een vlakke plek, dit gebied heet Mount Pizza .

Vrijdag 9 November 

Mount Pizza , we hebben een koude nacht achter de rug, het regent nog steeds. We stonden alleen op deze plek. Gisteravond zaten we met dekens om de benen een potje Skipbo te spelen. Na een borrel zijn we onder het dekbed gekropen, lekker warm bij elkaar. Later heb ik nog een trui aangedaan want mijn armen lagen boven het dekbed.

Vanmorgen dus wel lekker ontbeten met een warme kop thee. Warm aangekleed en de camper gestart zodat we de verwarming van de moter aan konden zetten. Heerlijk warm. Al gauw vernamen we dat we hoger gingen en in de sneeuw kwamen. Het landschap werd witter en witter. Op de Pass gestopt om de sneeuw te bewonderen. 

Na een tijdje rijden moesten we constateren dat dit echt een koufront was die het Zuidereiland trof. In de lagere gebieden ook veel sneeuw. 

We waren nu zo'n 30 km van Timaru aan de oostkust. Hier zat ongeveer de sneeuwgrens. Aangekomen in Timaru een camperplaats gevonden aan de caroline Bay. Het was opgehouden met regenen. De zon kwam er iets door. Nog wel te koud om buiten te zitten. We waren dwars het Zuidereiland doorkruist. 

Zaterdag 10 November 

We worden wakker en de zon schijnt volop, hier hadden we op gewacht . Na het ontbijt gaan we langs de baai wandelen. Prachtig het is helder weer en op de achtergrond de besneeuwde bergen. 's middags de stoeltjes buiten en lekker in de zon zitten . Om 4 uur wordt het wat frisser en gaan binnen een potje kaarten . Drankje, hapje kaas heerlijk. 

Zo. 11 Nov. Gelukkig mooi weer. We rijden van Timaru naar Christchurch om eerst voor Elly een sim-kaart te kopen. We willen naar Pigeon-Bay maar aan het begin van de weg raden ze aan om alleen met 4W-drive deze weg te gaan. Dus gaat dit niet door en rijden we naar Akaroa. Een mooi touristisch plaatsje in een prachtige baai. We settelen ons aan de kade bij het botenhuis. Ook lekker even een hengeltje uit te gooien. Stoeltjes buiten en met een hapje en drankje genieten in de zon.

12 november, een wandeling en komen uit bij een galerie / atelier waar een oudere dame veelzijdige mooie dingen maakt o.a. schilderijen, keramiek en sieraden. We komen daarna in de middag ook op een terras terecht met een lekker gekoeld biertje. Is dat even genieten!

Gisterenavond is er een campertje achter ons komen te staan en vanmiddag even kennis mee gemaakt. Een moeder met een zoon van zestien trekken rond. Zij heeft, zo vertelde ze, de aardbeving meegemaakt in Christchurch en heeft daarbij haar huis verloren. Ze leeft in huizen waar ze op dieren past. Een langdurige verzekeringsquestie heeft haar doen besluiten om een campertje te kopen en op deze manier lekker rond te reizen.

Knap hoor. Zoon, zeer intelligent, moet nog veel studeren, maar leert zo ook veel van het leven. Zij adviseert ons naar Okains Bay te gaan, een prachtige camping aan een prachtig strand.

Dinsdag 13 november

We hebben dus besloten om naar Okains Bay te gaan aan de andere kant van de berg.

Hier de mogelijkheid om te wassen, douchen en te koken in een campkeuken.

Ja, echt wel een mooie plek.

We staan op een plek waar de rivier de zee instroomt. Prachtig weer, wat wil een mens nog meer? Lekker wandelen op een heel vlak breed strand van ongeveer 1 km. Ingesloten door de bergen. Ook weer gevist hier. Geen bereik hier.

Woensdag 14 november

Lekker de hele dag genoten van het mooie weer. Stoeltjes weer buiten en het zonnescherm uitgedraaid. Lezen, puzzelen,  het kleine meertje, wat ontstaat omdat het eb is, bekeken wat er allemaal voor leven in zit.

Honderden kleine visjes, krabjes en ander leven. Ook de meeuwen, scholeksters en reigers zie je de hele dag scharrelen. Aan de overkant tegen de helling grazen schapen. Soms bleert er een schaap omdat haar jongen te ver weg is gelopen.

Wat is het hier sereen. Heerlijk om te verblijven. In de loop van de middag komen meer gasten die een plaatsje zoeken.

Donderdag 15 en 16 november.

We verlaten de camping en bezoeken het Moari museum van Kokains Bay.

Hier hebben de Moari's zich rond 1600 gevestigd. Ze leefden van de visvangst.

Wat een artefacten (door mensen vervaardigd voorwerp,werktuig of kunstwerk) hebben ze verzamelt. We zijn behoorlijk onder de indruk van de leefwijze van de Maori's hier. Van vishaak ontwikkeling tot de lange slanke kano's uithollen van geweldig grote bomen. Visnetten gemaakt van een gras- of rietsoort. De uitgebreide tatoo 's die zij al in vervlogen tijden toepasten.

Nadat we het museum en boodschappen hebben gedaan, komen we aan ook weer op een pracht plek (Napenape zo'n 20 km van de grote weg) aan zee met een woeste zee en een geweldig zwart kiezelstrand met op de achtergrond, ik dacht, krijtrotsen. Af en toe komen wat mensen. Maar het is er erg stil. Heerlijk. Veel gevist hier met als aas; squils( ingevroren kleine inktvissen). Niet veel gevangen. Een octopus van ongeveer 40 cm met tentakels en een kleine haai. Alletwee weer de vrijheid gegeven. Opeens zag Elly 's morgens een zeehond duikend door de golven gaan. Duizenden vogels die dan weer op de ene plek neersteken op het water en dan weer elders. Uren kun je zo doorbrengen met genieten wat rond de zee gebeurt.

We ontdekten later tegen de krijtrotsen op het strand een kleine kolonie zeehonden.

Wat mooi is dat? Op ongeveer 10 meter afstand gekomen. Zo'n 7 stuks liggend op het strand te slapen en uitrusten.

Zonsopkomst 5.57 uur. 

Ja en af en toe vang je wat, een kleine haai.

Zaterdag 17 november
We rijden weg van dit unieke plekje. Na een aantal km merken we weer dat we contact hebben gehad met met de buitenwereld. De mobiels begint berichten binnen trance en zoemen. Voordat we de grote weg bereiken stoppen we zelfs om onze nieuwsgierigheid te voldoenigen.
In Cheviot drinken we koffie in een mooie tuin. Appelgebak erbij met slagroom. Zelfs zondigen. Heerlijk.
Verder gaan we naar Kaikoura in de bergen veel wegwerkzaamheden, dus wat oponthoud. Geeft niet we hebben alle tijd. Ook hier weer een mooie streek. We praten over dat NZ een zeer schoon land is. Ze stelt alles in het werk om te verspillen en te scheiden in te zamelen.
We komen aan in Kaikoura. We moeten onze afval ook lozen, wc en afvalwater en schoon water tanken. Hier hebben ze in een park zo'n loospunt voor campers.
We komen in contact met een stel die vergeten is zijn schoonwateraansluiting te vergeten en vraagt ​​of hij die van ons kan gebruiken. Ze heeft uit die ze de afgelopen nacht bij Donegal House hebben gestaan.
We gaan daar ook te gaan kijken.
Een van oorsprong Ierse kroeg, pub, die rond 1850 daar begonnen is. En een prachtig aan verschillende tuin. Het is hier lente dus alles is een beetje in bloei. Geweldig en dan te bedenken dat ze ook nog Guinneys op de tap hebben. Op het terras lekker genieten in de zon van deze schitterende tuin.

Zondag 18 november 

Vanmorgen een farmersmarkt in Kaikoura bezocht. Wat streekgebonden zelfgemaakte producten zoals honing, brood, scones en een fishing and chips tent. De Informatie (Vvv) bezocht en het museum. Wat leuk was; een klein opgezet winkelcentrum gemaakt van containers. Uniek vonden wij. Kunstgras ervoor met speeltoestellen.

Maandag 19 november 

We hebben 3 nachten bij Donegal gestaan. Tijd om weer verder te trekken. Gisteravond had een jong stel de sleutels in de auto laten liggen en kwamen na wat genuttigd te hebben terug bij hun camperbusje. Ze konden er niet in. Na uren proberen  met hulp toch gelukt open te krijgen. We waren de laatsten die vertrokken die morgen. 

Nog even langs de super, tankstation en loospunt te zijn gegaan , kunnen we met een gerust hart weer op weg. Links van ons de bergen waar ook afgelopen nacht veel sneeuw is gevallen. Rechts van ons de indrukwekkende oceaan. 

De kustweg ,de 1, is mooi. Wel druk verkeer met veel oponthoud. Meestal veroorzaakt door wegwerkzaamheden. Dan komen we in een gebied met veel zeehondenkolonies. Ze rusten en slapen op de rotsen. 

Lekker even een bak koffie met een brownie erbij. Mooi restaurant een beetje Noorse stijl. We rijden nu van de zee af in een wat gloeiend heuvellandschap. We overleggen en kijken naar de weerberichten op onze mobiel. In het Zuidereiland blijft de temperatuur laag en komt eigenlijk niet boven de 15 graden uit. We besluiten om de ferry eerder te nemen als dat mogelijk is. Gemaild naar Bleubridge of we zonder kosten over kunnen boeken naar woensdag de 21e. Dat kon, gelukkig. 

Woensdag 21 november 

Op de ferry constateren we dat we 3 weken op het Zuidereiland hebben verbleven.Een prachtig eiland waarvan we nog niet eens het zuiden ervan bekeken hebben. Veel regen gehad, ook gelukkig veel zon. Een vervelende ervaring met een klapband .Heftige regen en storm in de bergen met veel sneeuw. Eigenlijk een beetje bizar, maar aan de andere kant ook veel genoten. 

We komen in Wellington aan en rijden richting Napier. We willen naar Akitio aan zee en stellen dat in de navigatie. Op een parkeerplaats in de bergen met een mooi uitzicht (Rimutaka) gaan we lunchen. We bakken ons een paar eieren en bacon, een heerlijke uitsmijter .

Op de weg naar Akitio zien we 2 verschillende weertypes , in de verte een zeer donkere zware lucht en boven ons het zonnetje .We wachten af wat het gaat worden. Toch belanden we in een zware regen en onweersbui. We stoppen bij een schapenboer om te schuilen. We zitten de camper vlak tegen de schuur aan. Van de boer mogen we blijven tot morgen en wenst ons toch een"peacefull night" toe. Gelukkig wordt het minder, maar het blijft regenen .We maken ons een een pasta maaltijd met tonijn, tomaten, pesto, knoflook, ui en wat kruiden. Met een wijntje erbij maken we het toch gezellig. We kruipen er vroeg in en staan om half zeven weer op en gaan rijden.

Donderdag 22 november 

We geven Akitio op en gaan richting Napier. Onderweg bepalen we welke camping we nemen omdat we willen wassen. Het wordt Clifton aan zee (bij Te Awanga). We komen er al voor 12 uur 's middags aaaan. We krijgen een plaats pal aan het strand. Het is heerlijk weer, de zon schijnt en de temperatuur tegen de 20 graden .We genieten. In de verte dreigt er in de loop van de middag een storm .

Vrijdag 23 november 

In bed liggen en zo een paar meter verder de zee horen en zien. In het verleden heeft de zee hier van de camping veel opgeslokt . Ze zijn nu bezig een keienwal te maken, zodat de zee geen grip meer heeft. Op een foto op de receptie kun je bekijken hoe het een aantal jaren hier was. I.v.m. de ruimte gaan de aanhangers van de bootjes mee de zee op en honderd meter van de kust voor anker gelegd. De aanhanger kan drijven en de boot vaart uit de aanhanger de zee op. Goed systeem als je met de ruimte moet woekeren.

s'Morgens nadat het vloed is geweest en de zee zich heeft teruggetrokken komen er tractoren met platte karren waar mensen op vervoerd worden langs het strand. We zijn er achter waar ze naartoe gaan. Een kolonie Jan van Genten zit op zo'n 12 km verderop. 

Ook het jonge grut van een soort patrijzen zijn uit het ei en verplaatsen zich over de camping.

Vanmiddag een stingray (pijlstaartrog) gevangen van een doorsnee van wel 60 cm. Even bezig geweest maar heeft zijn vrijheid weer terug.

Heerlijk zo'n dag met veel zon, zelfs de knieën en armen waren verbrand . Met de wind erbij heb je dat niet in de gaten . Ik draag altijd een pet of hoed. We besloten om nog een dag te blijven. Op de receptie hebben ze ook een minieme winkel. Ik vroeg of ze geen bier verkochten. Nee, maar een moment later kwam de man die ik daarvoor gesproken had en gevraagd had of ik al wat gevangen had. Hij vertelde me over de "dutch boy" die de vinger in de dijk had gestopt om het water tegen te houden. Bekend verhaal die ze hier ook kennen. Hij kwam en zei dat hij wel een paar pilsjes aan mij wou verkopen. Lekkere Corona. Met een schijfje citroen of lemon heerlijk drinken. Mooi geregeld toch? Lekker de stoeltjes buiten en genieten. Voor het eerst dat we de avond in de camper een film keken op de laptop. "The Eagle". Ik had wat films verzameld de laatste jaren. We gingen wat laat naar bed.

Bij afnemend tij ,in dit geval rond 11.00 uur, zie je tractoren met kinderen op de platte kar op het strand.

Zondag 25 november 

Ontbijt met uitzicht vanuit de camper op zee. We staan zo'n 10 meter van het water. 

Voor 10 uur van de camping af is hier een strikte regel. We zijn op tijd om weg te gaan van dit toch wel indrukwekkende plekje met zijn verleden met de zee. Wij Nederlanders hadden dit met het afkalven van de oever allang opgelost. Richting Napier en dan Gisborne. Eerst de tank onderweg met diesel vullen in Clive. 

Gisteravond in de kampkeuken mensen ontmoet uit Denemarken. Vaak hetzelfde praatje als je vreemden ontmoet; waar kom je vandaan, waar ga je naartoe, hoelang al onderweg, zijn dan de geeikte opmerkingen. Soms wordt de kaart erbij gehaald of een bijzondere app op je mobiel getoond. 

De rode Poon die ik in de  vriezer had gedaan kwam er nu uit. In stukjes gesneden en van de pannekoekmeel een papje gemaakt, de vis erin en even later hadden we heerlijke kibbeling op ons bord. Met wat witte bonen in tomatensaus (een van ons makkelijk snelle lekkere gerecht) en geraspte wortel een heerlijke maaltijd.

Nu Napier via de 2 naar Gisborne. Toch wel een behoorlijke stad. We rijden wat rond en komen uiteindelijk in Makoriri beach aan. Hier blijven we staan en overnachten we.

Maandag 26 november 

We stonden op met de zon, geweldig,  in zee veel surfers met hun kleine plankjes. Iedereen heeft wel een surfplank aan. Koffie gedronken met bananenbrood in Gisborne, lekker. Historisch museum in Gisborne bezocht. Geluncht aan zee voorbij de houtindustrie in een park. Wat rondgereden en uitzichten aan zee bewonderd. Het begon te regenen. Bij de Indiër gegeten, erg lekker. Weer terug op de plaats waar we geluncht hadden om de nacht door te brengen. Heel veel trekkerbusjes en stationcars die hier ook gaan overnachten. Allemaal jongelui. We nemen een drankje en gaan kaarten. Aan de andere kant van de schommels komt een jong stel met kinderen aan, die zich willen verpozen op de schommels en op het strand. Palief maakt een vuurtje en vertrekt weer en gaat naar een andere auto die inmiddels ook is aangekomen . De kinderen blijven op het strand. Na een uur het is reeds donker geen taal of teken van de ouders. Wij doen de gordijnen dicht en doen een lampje aan. Na het kaarten nog even de film afkijken waar we gisteren waren gestopt.

Maori vrouw aan het tatoeëren van de vingers van de man in het Museum .

Wandelen en schelpen zoeken langs het strand .

Zonsondergang 

Dinsdag 27 november 

Eerst even vanmorgen weer lozen en tanken, dit kan allemaal bij de Mobil in Gisborne. Opweg naar het noorden. We komen in Tolaga Bay aan en drinken hier allebei een long black bij de plaatselijke koffietent aan de Cookstreet. In dit plaatsje aan zee kwam in 1769 Cook met zijn bemanning aan land.

Tolaga Bay ; nog net geen wild West opname .

Woensdag 28 november 

Het regent als we opstaan, grauwe lucht 

.Het ontbijt bestaat uit weatbix, muesli en melk. Ik neem nog als troost een boterham met chocopasta en pindakaas. Dubbel op zei m'n moeder, kan niet. Warm kopje citroen thee. We eten bruinbrood, dat heet hier"roggebrot". We genieten van het ontbijt. We zijn vroeg vanmorgen. Vuilnis die we hebben gooien we netjes buiten in de bak. Tijd om weer te rijden. Prachtig mooie streek, weinig verkeer. Heuvels waar veel schapen lopen te grazen. Grasland afgewisseld met tropisch regenwoud. De rauwe kust afgewisseld met mooie baaien en stranden. We rijden Tikitiki door, de meest oostelijke plaats van NZ. Hier begint ongeveer, buiten nog wat eilandjes , de tijd voor een nieuwe dag. Raar eigenlijk,  wat verderop loopt de vorige dag ten einde. 24 uur verschil. 

Een wit kerkje aan de kust valt ons op. Even een foto maken. Raukokore Church, een anglicaans kerkje, aan de oostkust van NZ.

Even verderop stoppen we. Weer even een foto maken van de gekleurde bijenkorven die hier in de weilanden staan.

Bij Motu Kaimeanui Island, schiereilandje stoppen we om koffie te zetten. Ook even tijd om een hengeltje uit te gooien, de benen strekken en de linker knie wat rust te geven van het vele schakelen. 

Uiteindelijk komen we in Opitiki aan en gaan wat boodschappen doen voordat we op een camping aankomen. We kiezen voor een camping aan zee, Ohiwa Beach camping. Het is toch gelukkig mooi weer geworden en de korte broek gaat weer aan. Stoeltjes buiten en genieten. Iets verderop wil een camperaar zijn busje verplaatsen. Hij manoeuvreert en plots horen wij een klap. Hij was achteruit gereden tegen een uitstekende afgezaagde tak en de achterruit aan diggelen. Zijn vrouw vrouw komt uit het toiletgebouw en hij ligt op de knieën in het gras met z'n armen over zijn hoofd, m.a.w. "Wat overkomt me nu, dit had niet mogen gebeuren". Hij legt zijn vrouw uit wat er gebeurt is en even later staat hij met een medewerker van de camping plastic voor de achteruit te plakken en met een stofzuiger het glas uit het gras en camper te zuigen. Toch sneu voor die mensen. Wij intussen eten gemaakt in de keuken van de camping. Vandaaruit hadden we een prachtig zicht op het toch wel vermakelijke schouwspel.

Donderdag 29 november 

Het is stralend mooi weer, geen wolkje aan de lucht. Er moet gewassen worden. Zogauw Elly mij niet meer nodig heeft vertrek ik naar het strand met de hengel. Het wordt vloed. De standaard in het zand geduwd en nadat ik ingegooid heb zet ik de hengel in de standaard. Nu neem ik 7 meter afstand en tuur naar het topje van de hengel. Mijn aandacht wordt afgeleid omdat ik half met m'n blote voeten in het water sta en iedere keer als een golf het strand oprolt even later het zand onder mijn voeten wordt weggespoeld zodat je wat onstabiel op je benen komt te staat. Even verplaatsen en mijn gedachten meimeren over het gebeuren onder mijn voeten. Plots slaat het topje van de hengel behoorlijk door. Ik reageer gelijk maar een fractie van een seconde later zie ik dat een aalscholver zijn vluchtroute hersteld nadat hij tegen de vislijn was gevlogen. In die fractie van een seconde zag ik visioenen van een grote snapper, stingray en haai voorbij komen. Wat is vissen eigenlijk, zit je stom naar een topje van de hengel te staren. Niet een minuut, maar uren. Ik vind het heerlijk. Meimerend, ook een scholekster gadeslaan en ontdekken hoe hij een klein schelpje openbreekt . Of hoe de zee de golven produceert . Of de luchten aanschouw hoe die zich van moment tot moment veranderen. Of hoe het water elke voetdruk in het zand weer wegvaagd, het verleden wegvaagd. In mijn ooghoek zie ik Elly aankomen, gelijk met haar voeten in zee gaat staan en vertelt hoe het bijna onmogelijk is om door het gloeiend hete zand  hier te komen. 

In de loop van de dag zie je vanuit het land dat er steeds meer bewolking komt opzetten. Precies tussen land en zee is een scheidingslijn van strak blauwe en bewolkte lucht. 

Vrijdag 30 november 

Gisterenavond de camper gewassen op de camping. Onze laatste dag in de camper. Wat hebben we, ondanks de schrik van een klapband, de vele regen en sneeuw, verschrikkelijk veel genoten van deze reis door Nieuw Zeeland. Nu nog het laatste stukje naar Rotorua. 

"Hey, Let me guess where you come from". Een vent draait het raampje open en spreekt me aan. "From Holland!"  Ik in mijn beste engels "How do you know that"  Op de camper van ons staat" Oma Opa Truck". Zijn vader was naar NZ vertrokken en had het vaak over oma en opa. Hij zat in een camper ,of hij die zelf had gebouwd,  weet ik niet, maar een prachtig exemplaar. Een soort Pipo camper. Kenteken "AGYPSY"

Aangekomen in Rotorua eerst maar even de tank volgegooid met diesel en daarna naar een lpg-station om de gasbun bij te vullen. 

Alles weer vol en de camper afgeleverd bij ons ruiladres.

Onder het genot van een drankje bijgekletst over onze camperreis. Zoals al gezegd ondanks de regen en de sneeuw hebben we toch een enorm plezierige tocht door zowel het Zuider- als Noordereiland gemaakt. Nieuw Zeeland hebben we als een prachtig en schoon land ervaren. 

Zaterdag t/m dinsdag 1 t/m 4 december 

Zaterdagmorgen een bezoek gebracht aan het Nederlandhuis waar Sinterklaas met zijn zwarte Piet verscheen. Henk was de Sint. Met oliebollen en kroketten , onze Nederlandse lekkernij. 

Deze dagen nog wat in de omgeving rondgereden en wat bronnen en geysers bekeken. Verder veel gekaart omdat het geen weer was om buiten te verblijven. Elly en ik (Egbert) willen Henk en Ina heel hartelijk danken voor wat ze voor ons gedaan hebben. We zullen terugkijken op een bijzondere tijd die we in Nieuw-Zeeland hebben doorgebracht. 

Van dinsdag op woensdag 4/5 december worden we rond 01.45 uur opgehaald door een taxi om naar Auckland te rijden zodat we de vlucht om 6.30 uur via Melbourne naar Marochydoore (Sunshine Coast) kunnen halen. Er wacht ons de komende tijd een heerlijk verblijf bij onze dochter in Australië. 

Iedereen die ons gevolgd hebben via deze site willen we heel hartelijk bedanken en in het bijzonder diegenen die gereageerd hebben via ons gastenboek. 

Tot een volgende reis.

Elly en Egbert